سانی بوی درچند سال اول برنامه را با Robert Jr. Lockwood و Peck Curtis درامر اجرا می کرد و هرموقع که سانی بوی به دلیلی نمی توانست خودش را به برنامه برساند Peck Curtis خوانندگی و رهبری گروه را بر عهده می گرفت. در سال 1945 Robert Jr. Lockwood (Robert Jr. Lockwood پسرخوانده Robert Johnson اسطوره ای است و هنوز در قید حیات می باشد) که گرایش بیشتری به موسیقی Jazz داشت برنامه رادیویی را ترک کرد و Houston Stackhouse جایگزین وی شد. سانی بوی تقریبا تا سال 1947 به طور مرتب در این برنامه حضور داشت.

در سال 1947 به شهر Belzoni رفت و در آنجا بود که با Elmore James افسانه ای آشنا شد. این دو به همراه گیتاریست دیگری با نام Arthur "Big Boy" Crudup گروه سه نفره ای تشکیل داده بودند و در مناطق مختلف و نیز رادیوی محلی Belzoni به اجرای موسیقی می پرداختند. اما شاید مهمترین اتفاق این دوران برای سانی بوی در همین سالها جدایی او از همسر اول خود یعنی ماری برانت كه خواهر Howlin’ Wolf بود و آشنایی وی با Mattie Gordon و ازدواج با او در سال 1949 بود. چرا که وی را کمی پابند و سربراه کرد و علاقه عمیقی که نسبت به Mattie داشت را تا آخر عمر در قلبش حفظ کرد.

یکی از آخرین آهنگ هایی که در اروپا ضبط کرد (در سال1964 و با گیتار Jimmy Page) نامش "Mattie Is My Wife" بوده است. به هر حال در سال 1949 سانی بوی خانه ای در West Memphis خریده و به همراه همسرش در آنجا اقامت داشت. West Memphis در آن زمان با جذب موزیسین های بنامی مانند Howlin' Wolf ، Robert Jr. Lockwood ، Elmore James ، Bobby Bland و B.B. King جوان رفته رفته به مهمترین رقیب شهر هلنا بدل شده بود. در اواخر سال 1949 خانه سانی بوی در اثر صاعقه آتش گرفت و با خاک یکسان شد. وی بعدها در آهنگ West Memphis Blues این واقعه را نقل کرد.



با حادثه ناگواری که پیش آمد سانی بوی این شهر را ترک کرد و در جستجوی کار روانه ایالت های دیگر مانند فلوریدا، لوییزیانا و تگزاس شد.

در سال 1951 (یعنی ده سال پس از شروع King Biscuit Time و 3 سال پس از مرگ سانی بوی اول) توانست اولین صفحه هایش را برای شرکت Trumpet در شهر Jackson می سی سی پی ضبط کند. جالب است که وی در زمان ضبط نخستین صفحه هایش بیش از 50 سال سن داشته است. آهنگ های ضبط شده برای شرکت Trumpet در فاصله سالهای 1951 تا 1954 بعدها به همراه یکی از برنامه های رادیویی King Biscuit Time در آلبومی به همین نام منتشر شد. هرچند این آلبوم کیفیت ضبط مناسبی ندارد و ممکن است شنونده را در شنود اول دلزده کند ولی به خوبی نشان دهنده سبک خاص سانی بوی است که در آن زمان به پختگی و کمال لازم رسیده بود. همچنین فضای حاکم بر موسیقی دلتا بلوز دهه 40 و 50 را به روشنی نشان می دهد.




یکی از شایعات مربوط به این دوره به ماجرای ضبط آهنگ Dust My Broom از Elmore James با همکاری Sonny Boy II بر می گردد. Elmore James از اولین نوازندگان دلتا بلوز بود که به نواختن گیتار الکتریک با اسلاید (Slide) روی آورد و پیروان بسیاری مانند Johnny Winter و Peter Green دارد. این آهنگ یک riff گیتار اسلاید داشت که در اصل متعلق به یکی از آهنگهای Robert Johnson بود و Elmore James آن را با گیتار الکتریک به صورتی خشن تر می نواخت.

این آهنگ قبل از ضبط در سرتاسر منطقه دلتا شناخته شده بود و طرفداران زیادی داشت. بر طبق این افسانه خانم Lillian McMurry مالک شرکت Trumet Records برای ضبط آهنگ از المور جیمز دعوت می کند ولی او که تمایلی به این کار نداشت نپذیرفت. McMurry هم یک بار به بهانه تمرین المور جیمز را به همراه سانی بوی و یک نوازنده درامز به استودیو می خواند و مخفیانه آهنگ فوق را ضبط می کند به هر حال این آهنگ توانست در کمال تعجب به جمع 10 ترانه برتر چارت ملی R&B راه پیدا کند و به یکی از استانداردهای بلوز تبدیل شود.

بسیاری از آهنگ هایی که سانی بوی برای Trumpet Records ضبط کرد به آثار کلاسیک بلوز تبدیل شده اند و سانی بوی بعدها این آهنگ ها را برای شرکت Chess Records نیز دوباره اجرا و ضبط نمود که می توان موارد زیر را نام برد:

Come On Back Home, Eyesight To The Blind, I Cross My Heart, Mighty Long Time, Mr. Downchild, Nine Below Zero, …

» عناوين آخرين مطالب ارسالي